We zijn verhuisd !

Vanaf 1 september is ons adres gewijzigd in Graaf huibertlaan 8 4121 EP in Everdingen

De hal van ons huis in aanbouw

De beslissing om er mee te stoppen heeft vooral te maken met de drukke werkzaamheden in het bedrijf van Henk dat gespecialiseerd is in het lassen en  bouwen van Rvs machines en overige werkzaamheden met Rvs en Aluminium. Door tijdgebrek werd er te weinig aandacht aan de race activiteiten besteed, en is daarom moeilijk om met de beste mee te kunnen.

Uiteraard kan Henk terugkijken op een fantastische race carrière met zijn grootste successen in de 250cc klasse, waarin hij in 2000,2001 en 2002 de Nationale titel naar zich toe haalde. Een van de hoogte punten in zijn loopbaan is uiteraard het jaar 2003 waarin hij als vaste deelnemer in het team van Arie Molenaar aan alle wedstrijden om het Wereld Kampioenschap 250cc deelnam. Sportief gezien was dit een slecht jaar waarin Henk in de meeste races in de achterhoede eindigde, maar mooi om als coureur mee te maken.

Het succesvolste jaar is 2002 geweest, waarin de Everdingse coureur zijn 3e titel pakte, maar ook heel sterk in het Europees Kampioenschap voor de dag kwam. De mooiste overwinning werd in dat jaar behaald tijdens de race om het Europees Kampioenschap tijdens te TT van Assen. Deze race werd verreden na de MotoGP race en Henk stond op de Pole position, waardoor het grootste deel van de toeschouwers bleef zitten. In een prachtige wedstrijd op de 'van Dijk' Aprilia, won hij de race en is tot nu toe de laatste Nederlander die een race tijdens de TT gewonnen heeft.

De loopbaan van Henk van de Lagemaat begon op een 250cc Suzuki in de Supersport 400 klasse in 1993. Na 4 jaar werd de overstap gemaakt naar de 250cc klasse waar hij 8 jaar heeft gereden. De laatste 3 jaar heeft Henk in de Supersport 600 deelgenomen waarin hij wel diverse keren op het podium heeft gestaan maar helaas geen overwinning heb kunnen behalen. Met de vele overwinningen en podiumplaatsen in de verschillende klasse en de 20 Grand Prix starts in de 250cc klasse kan Henk terug kijken naar een redelijk geslaagde race carrière, waarin er natuurlijk ook verschillende tegenslagen te verwerken vielen.

Tijdens de afgelopen 15 jaar zijn er zeer veel mensen die op wat voor manier dan ook een bijdrage hebben geleverd. Van klein tot groot, ze hebben allemaal hun steentje bijgedragen tot de successen van het Race Team. Ook zonder de steun van zijn vrouw Monique had dit onmogelijk geweest. Het Team achter Henk is uiteraard een van de belangrijkste geweest, met Henry van de Lagemaat (neef) degene die er vanaf de eerste meter bij is geweest en een belangrijke speler in het Team was.Ook de overige teamleden zoals Oscar Blauw, Ronald Burgers en Gunter Dreier (de Aprilia specialist) en broer Robbert hebben een grote bijdrage geleverd aan het Team. Verder zijn er vele andere mensen behulpzaam geweest om alles voor elkaar te krijgen.

 Henk wil dan ook iedereen bedanken voor de bijdrage aan zijn carrière.

Ik ben weer een ervaring rijker. Het rijden van de Bol d'Or is iets heel anders als wat ik tot nu toe heb meegemaakt. Ik ben met Hans en Ria de Vos, en Oscar dinsdag vertrokken naar het circuit nabij Nevers. Daar aangekomen om 17.00, bleek de oplegger met de materialen er nog niet te zijn. Rond de klok van 20.00 kwam de truck aan, en kon er worden begonnen aan de opbouw van de box, en het klaar maken van de motor. Er was echter nog heel veel werk aan de motor, waardoor ik de vrije training op de woensdag op de reserve CBR Fireblade moest rijden. Om een eerste indruk te krijgen van een superbike, was het natuurlijk beter als niets. Op donderdag konden we voor het eerst op de Endurance Honda rijden tijdens de officiele vrije trainingen. Als eerste ging Heinz Platasic de baan op, waarna Ron van Steenbergen het stuur overnam. Ron had namelijk op de woensdag ook met zijn eigen superbike gereden, en kon snel wat informatie geven over de afstelling van de Endurance motor. Ik kon ook in deze eerste vrije training een paar ronden maken, en ging gelijk redelijk rond. Het grootste probleem van alle drie de coureurs bleek de juiste hoeveelheid grip aan het achterwiel te zijn. Het Team rijdt als enige met Bridgestone banden, wat het natuurlijk niet makkelijker maakt. Na wat veranderingen begonnen we aan de eerste Qualificatie, eerst Heinz, die toch niet een lekker rond kon komen met de problemen die we hadden, en reed 1.50.1. Hierna mocht ik de blade de baan op sturen en kwam op een tijd uit van 1.48.4. Hiermee was ik gezien de wegliggings problemen redelijk tevreden over. Als 3e rijder ging Ron de baan op en kwam uit op een tijd van 1.48.5. Voor de start opstelling word de gemiddelde tijd genomen, en kwamen we uit op een 55e tijd. Niet echt goed dus. In de avond hadden we nog een verplichte training in het donker, waarbij iedere rijder 5 ronden moet rijden. Nadat Heinz en ik hadden gereden kregen we toch een serieus probleem, de motor begon op een heel verkeerde plaats te roken een moest door de brandweer man worden geblust. Gelukkig was de reserve motor ook goed gekeurd, en kon Ron(en reserve rijder Mike Veldhuizen) toch de verplichte 5 ronden rijden. Op de vrijdag stond de 2e Qualificatie op het programma. Heinz kon zijn tijd niet veel verbeteren en kwam niet verder dan een 1.50.0, een 61e plaats in zijn groep. Als 2e rijder kon ik aan de bak, en ging elke ronden beter rond. Met een tijd van 1.46.8 werd ik 25e in mijn groep en deed daar het team, dat al een paar halve nachten aan de motor gewerkt hadden, een groot plezier mee. Ook Ron ging goed rond, maar kwam met een tijd van 1.47.3 (32e tijd in zijn groep) niet aan mijn snelste tijd. Door de slechte Qualificatie van Heinz, kwamen we uit op een 45e start positie. Na de Qualificatie was er een pitwalk van 2 uur, waarbij alle coureurs met de motor voor de pitboxen zaten. Dit was echt een hele belevenis voor mij en ook Ron. Als er 20.000 mensen door de pits lopen mag je spreken over een goede opkomst.  De race bij "lees meer"